De leraar als leerling - www.plusjeklas.nl

De leraar als leerling

 

Dinsdagmorgen stap ik de muziekruimte in voor mijn tweewekelijkse pianoles. Ik installeer mezelf op de pianokruk, zet met mijn vingers op de toetsen en ga onder toeziend oog van mijn pianodocente van start met de stukken muziek die ik als huiswerk meekreeg. Thuis ging het spelen van de muziekstukken me goed af, maar nu opeens – nu ik zo graag wil laten horen wat ik kan – lukt het niet. Ik krijg de zenuwen en speel verkeerde noten. Ik moet wat lachen en opeens wordt me iets duidelijk, iets wat ik graag met jullie deel.

Toen ik daar met mijn zwetende handen op die kruk zat, was ik even niet de leerkracht, maar was ik de leerling. Ik had me goed voorbereid, ik wilde het, ik wist dat ik het kon… maar toen het moment daar was en er iemand over mijn schouder meekeek, lukte het niet. Ik realiseerde me dat je je op zo’n moment als leerling heel kwetsbaar, onzeker en gespannen kunt voelen. 

Ik realiseerde me dat ik als leerkracht – zonder dat ik het door heb – een onzeker gevoel kan oproepen bij mijn leerlingen. Hoe goed mijn band ook met ze is, hoe ze me ook vertrouwen… ik blijf voor leerlingen de juf. Iemand die meekijkt met wat ze doen, maken en bedenken. Waarbij ik misschien wel onbewust datzelfde kwetsbare gevoel bij ze op kan roepen als ik ervaren heb bij mijn pianoles. 

Waar komt dat gevoel dan vandaan? Is het de druk van willen presteren? Bang om beoordeeld te worden en daarmee angstig zijn om iets fout te doen? Is het een gevoel dat er bij sommige mensen van nature is of is het een ‘aangeleerd’ gevoel? Of komt het omdat hooggevoelige mensen eerder op zijnsniveau worden geraakt? Of…? Misschien maakt het ook niet zoveel uit wat er precies allemaal onder zit. Voor mij was het een waardevol inzicht om te beseffen dat ik onbewust een gevoel kan oproepen bij een leerling die zijn werk komt laten zien, bij een leerling die zijn presentatie moet geven of een leerling die om hulp vraagt.

Ik denk dat het heel goed is dat je als leerkracht af en toe zelf iets doet of onderneemt om in die rol van leerling te zitten en te voelen wat het met je doet als je op zo’n moment iets moet kunnen of laten zien. Met deze ervaring op zak kun je je als leerkracht bewust blijven van hoe je – onbewust – van invloed bent op het gevoel van je leerlingen. Het is daarom voor mij goud waard om eens in de twee weken achter die piano te kruipen en les te krijgen van een pianodocente die over mijn schouder meekijkt.